8 Τρόποι να βοηθήσετε το παιδί σας με ΔΕΠΥ στο σπίτι

Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείτε να κάνετε στο σπίτι για να βοηθήσετε το παιδί σας με ΔΕΠΥ στη διαχείριση των συμπτωμάτων και στην εκμάθηση των βασικών δεξιοτήτων, όπως την οργάνωση και τον προγραμματισμό.

Αυτά τα βήματα μπορούν να σας βοηθήσουν να κάνετε θετικές αλλαγές στη ζωή του παιδιού σας και στην οικογενειακή ζωή σας.

1. Μάθετε όσα μπορείτε για τη ΔΕΠΥ. Μια καλύτερη κατανόηση της ΔΕΠΥ και των κύριων συμπτωμάτων της είναι ένα μεγάλο πρώτο βήμα. Γνωρίζοντας ότι το παιδί σας δεν αγνοεί εσκεμμένα τις οδηγίες σας ή την αιτία της νευρικότητάς του είναι ευκολότερο να βρείτε πραγματικές λύσεις αντί να την αντιμετωπίζετε ως ένα θέμα πειθαρχίας.
2. Παρατηρήστε και κρατήστε σημειώσεις. Βλέποντας το παιδί σας πιο στενά και κρατώντας σημειώσεις για τη συμπεριφορά του μπορεί να σας βοηθήσει να την κατανοήσετε. Επίσης οι σημειώσεις σας θα είναι χρήσιμες όταν μιλάτε με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, τους δασκάλους του παιδιού σας και με τους ειδικούς που εμπλέκονται στην εκπαίδευσή του.
3. Ακούστε το παιδί σας. Τι λέει (ή δεν λέει) για τη συμπεριφορά του και πώς αυτό τον κάνει να αισθάνεται; Τι λέει για τις στρατηγικές που τον βοηθούν; Προσπαθήστε να καταλάβει τι το παιδί σας εκφράζει όταν ενεργεί ή όταν αποφεύγει καταστάσεις ή εργασίες.
4. Ορίστε χρονοδιαγράμματα και επιμείνετε σε αυτά. Αν το παιδί σας δεν μπορεί να τα σχεδιάσει, μπορείτε αρχικά να το κάνετε εσείς. Δημιουργείστε εβδομαδιαία προγράμματα με εικόνες για τα μικρά παιδιά και σύντομες, απλές προτάσεις για τα μεγαλύτερα. Πολλά παιδιά με ΔΕΠΥ αισθάνονται μεγαλύτερη ασφάλεια και σιγουριά στη ρουτίνα.
5. Βοηθήστε το να μάθει την οργάνωση. Δοκιμάστε δοχεία αποθήκευσης, συρτάρια και ντουλάπια. Το παιδί σας θα ξέρει ακριβώς που πρέπει να βάλει τα πράγματά του. Διδάξτε στο παιδί σας να χρησιμοποιεί λίστες ελέγχου και βοηθήστε το να σπάσει τα καθήκοντα σε μικρότερα, πιο εύχρηστα βήματα.
6. Αναπτύξτε ένα σύστημα υπενθυμίσεων. Επινοήστε ένα σύστημα για να υπενθυμίζετε στο παιδί σας τι πρέπει να γίνει και ποια είναι η κατάλληλη συμπεριφορά. Συνήθως βοηθούν ένα χέρι στον ώμο, ένα δάχτυλο στα χείλη, λίγες λέξεις-κλειδιά ή ένας ήχος κινητού τηλεφώνου.
7. Δώστε επαίνους. Όταν είστε κουρασμένοι και απογοητευμένοι, είναι εύκολο να γίνετε επικριτικοί. Θυμηθείτε να επαινείτε το παιδί σας όταν παρατηρήσετε κάποια επιθυμητή συμπεριφορά. Ο έπαινος για την προσπάθεια και τα επίτευγμα του, μπορεί να βοηθήσει το παιδί σας να αισθανθεί αγάπη και υποστήριξη. Μπορεί να του δώσει την αυτοπεποίθηση και το κίνητρο για να δοκιμάσει νέα πράγματα.
8. Να είστε συνεπείς. Οι κανόνες, τα οφέλη και οι συνέπειες θα πρέπει να παραμένουν πάντα τα ίδια και να είναι σταθερά. Μόνο έτσι το παιδί με ΔΕΠΥ μπορεί να τα κατανοήσει και να προσαρμόσει τη συμπεριφορά του σύμφωνα με αυτά.

Ανακτήθηκε από το διαδίκτυο:  http://eidikospaidagogos.gr/8-tropoi-na-voithisete-to-paidi-me-depi-sto-spiti/

Πολλές φορές κάνουμε διαγνώσεις, βάζουμε ταμπέλες, χρησιμοποιούμε ορολογίες που είναι για τα παιδιά δυσνόητες και τους δημιουργούμε σύγχυση και άγχος. Είναι πολύ σημαντικό το παιδί να γνωρίζει τι του συμβαίνει, ώστε να συνεργαστεί με την αντιμετώπιση που έχει σχεδιαστεί και για να του δώσουμε την ευκαιρία να εκφράσει φόβους και απορίες. Εξηγούμε στο παιδί ανάλογα με την ηλικία του, προσέχοντας να είμαστε θετικοί και να δημιουργούμε ελπίδα. Αν το παιδί έχει διαγνωσθεί με δυσλεξία και χρειάζεται να παρακολουθήσει μαθήματα ειδικής αγωγής μέσα ή έξω από το σχολείο, αυτό πρέπει να εξηγηθεί πολύ προσεχτικά στο ίδιο το παιδί.

Διαβάστε περισσότερα:

Πολλές φορές κάνουμε διαγνώσεις, βάζουμε ταμπέλες, χρησιμοποιούμε ορολογίες που είναι για τα παιδιά δυσνόητες και τους δημιουργούμε σύγχυση και άγχος. Είναι πολύ σημαντικό το παιδί να γνωρίζει τι του συμβαίνει, ώστε να συνεργαστεί με την αντιμετώπιση που έχει σχεδιαστεί και για να του δώσουμε την ευκαιρία να εκφράσει φόβους και απορίες. Εξηγούμε στο παιδί ανάλογα με την ηλικία του, προσέχοντας να είμαστε θετικοί και να δημιουργούμε ελπίδα. Αν το παιδί έχει διαγνωσθεί με δυσλεξία και χρειάζεται να παρακολουθήσει μαθήματα ειδικής αγωγής μέσα ή έξω από το σχολείο, αυτό πρέπει να εξηγηθεί πολύ προσεχτικά στο ίδιο το παιδί.

Διαβάστε περισσότερα:

Πολλές φορές κάνουμε διαγνώσεις, βάζουμε ταμπέλες, χρησιμοποιούμε ορολογίες που είναι για τα παιδιά δυσνόητες και τους δημιουργούμε σύγχυση και άγχος. Είναι πολύ σημαντικό το παιδί να γνωρίζει τι του συμβαίνει, ώστε να συνεργαστεί με την αντιμετώπιση που έχει σχεδιαστεί και για να του δώσουμε την ευκαιρία να εκφράσει φόβους και απορίες. Εξηγούμε στο παιδί ανάλογα με την ηλικία του, προσέχοντας να είμαστε θετικοί και να δημιουργούμε ελπίδα. Αν το παιδί έχει διαγνωσθεί με δυσλεξία και χρειάζεται να παρακολουθήσει μαθήματα ειδικής αγωγής μέσα ή έξω από το σχολείο, αυτό πρέπει να εξηγηθεί πολύ προσεχτικά στο ίδιο το παιδί.

Διαβάστε περισσότερα:

Περπάτημα Αγάπης για τον Αυτισμό

  Σήμερα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού οι μαθητές και οι μαθήτριες του σχολείου μας συμμετείχαν στις δραστηριότητες στην πλατεία Λιβαδειάς για την ημέρα αυτή.
Πλάι πλάι με πολλά σχολεία της πόλης περπατήσαμε όχι για τον αυτισμό ΜΕ τον αυτισμό. Περπατήσαμε δίπλα στα άτομα  που θεωρούνται από κάποιους ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ αλλά αυτό που καταλάβαμε και σήμερα είναι πως είναι ΙΔΙΟΙ με εμάς.

  Γι' αυτό λοιπόν σκεφτόμαστε τα άτομα με αυτισμό και τις 365 μέρες του χρόνου και όχι μόνο στις 2 Απριλίου!!!!

Πασχαλινές Δημιουργίες

Με αφορμή τη γιορτή του Πάσχα και τα έθιμά του,  οι μαθητές και οι μαθήτριες του σχολείου μας έκαναν διάφορες κατασκευές, αλλά και λαμπάδες.

Καλό Πάσχα σε όλους!!!!

2 Απριλίου Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης και Ενημέρωσης για τον Αυτισμό

Από το 2008, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, καθιερώθηκε πως κάθε χρόνο, θα γιορτάζεται στις 2 Απριλίου η Ημέρα Ευαισθητοποίησης και Ενημέρωσης για τον Αυτισμό.

Μια ημέρα που σκοπός της είναι να ενημερώσει την παγκόσμια κοινή γνώμη για τον αυτισμό και τα βήματα που πρέπει να γίνουν για την ομαλή ένταξη των ατόμων αυτών στην κοινωνία.

Περισσότερο είναι αφιερωμένη στο παιδί με αυτισμό. Είναι μια πραγματικότητα που όλοι φοβόμαστε καθώς η πάθηση αυτή έχει αυξηθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια. Ερευνες δείχνουν πως περίπου 1 στα 150 παιδιά είναι αυτιστικό.

Ωστόσο, δεν χρειάζεται να φοβόμαστε. Η ενημέρωση είναι το παν ώστε να μπορούν αυτά τα παιδιά που είναι όπως όλα τα υπόλοιπα, να ενταχθούν στην κοινωνία μας.

Σύμφωνα με το  logotherapeia.com.gr, ο αυτισμός:

1. Είναι μια σύνθετη διαταραχή που χαρακτηρίζεται κυρίως από δυσκολία στην επικοινωνία και/ή στις κοινωνικές δεξιότητες από την παιδική ηλικία.

2. Έως και σήμερα δεν υπάρχουν βιολογικές ενδείξεις ή ιατρικά τεστ για τον αυτισμό. Οι διαγνώσεις βασίζονται σε συμπεριφορές οι οποίες παρουσιάζονται σε συνδυασμούς κατά την πρώτη παιδική ηλικία.

3. Τα ποσοστά αυτιστικών ατόμων αυξάνονται συνεχώς και ραγδαία αγγίζοντας ο δεκαπλάσιο από το 1980 με 1 στα 88 παιδιά (στην Αμερική) να παρουσιάζουν κάποια συμπτωματολογία του αυτισμού.

4. Ο αυτισμός εμφανίζεται σχεδόν 4 φορές πιο συχνά στα αγόρια.

5. Η αιτιολογία του αυτισμού είναι ακόμη άγνωστη παρόλο που αρκετοί πλέον πιστεύουν ότι είναι πολύ-παραγοντική με συνδυασμό γενετικών παραγόντων και περιβάλλοντος.

6. Ενώ δεν μιλάμε για θεραπεία, μπορεί να υπάρξει τεράστια βελτίωση με την κατάλληλη παρέμβαση σε πρώιμη ηλικία. Η λεγόμενη «πρώιμη παρέμβαση» μας δίνει τη καλύτερη πρόγνωση σήμερα.

7. Ο αυτισμός έχει φάσμα. Τα τελευταία παγκόσμια διαγνωστικά κριτήρια μιλούν για ένα φάσμα συμπτωματολογίας (συμπεριφορών) οι οποίες χρειάζονται σωστό εντοπισμό και έπειτα παρέμβαση.

8. Τα παιδιά με αυτισμό δεν είναι απαραίτητα λιγότερο ή περισσότερο ευφυή από άλλα. Μπορούν να έχουν λιγότερες ή περισσότερες κλίσεις από τα παιδιά της ηλικίας τους με υψηλά ποσοστά σε μαθηματικά, μουσική ή στην οπτική αντίληψη.

9. Μετρούνται πολλές και διαφορετικές μέθοδοι παρέμβασης για τον αυτισμό. Κάθε μια από αυτές έχει/δεν έχει επιστημονικά δεδομένα να την υποστηρίζουν και κάθε μια έχει υποστηρικτές και αντιμαχόμενους.

10. Κάθε παιδί (ενήλικας) με αυτισμό, είναι διαφορετικό, όπως ακριβώς συμβαίνει με όλα τα παιδιά (ανθρώπους).

11.Η οικογένεια (περιβάλλον) παίζει τεράστιο ρόλο στην εξέλιξη του αυτιστικού παιδιού. Έρευνες αποδεικνύουν τις πολλές ώρες εκπαίδευσης που χρειάζονται για την καλύτερη πρόγνωση γι' αυτό και η συμμετοχή της οικογένειας είναι καταλυτική.

12. Υπάρχουν αυτιστικοί άνθρωποι και παιδιά ανάμεσά μας που δεν μπορούμε να τους αναγνωρίσουμε ως ανθρώπους με κάποια διαταραχή καθώς έχουν μάθει να διαχειρίζονται εξαιρετικά καλά τις δυσκολίες τους.

13. Τα παιδιά με αυτισμό μπορούν να μιλήσουν, μπορούν καταλάβουν, μπορούν να μάθουν. Δεν αμφισβητούμε τις δυνατότητες, μπορεί όμως να μη βρούμε εμείς τον τρόπο να τις επικοινωνήσουμε και να τις διδάξουμε.

14. Η οικογένεια του αυτιστικού ατόμου περνάει μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο κατά τη πρώτη διάγνωση και μέχρι τη συνειδητοποίηση της διαταραχής και της συμπτωματολογίας. Οφείλουμε να είμαστε υποστηρικτικοί και βοηθητικοί.

15. Ο αυτισμός μας αφορά όλους! Πρόκειται για άτομα με κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τα οποία είναι ενεργά μέλη της κοινωνίας όπως όλοι μας. Είναι γείτονές μας, μαθητές μας, συμμαθητές των παιδιών μας, συνάδελφοί μας, συμφοιτητές μας, καθηγητές και προϊστάμενοί μας. Κάθονται δίπλα μας στο λεωφορείο, παίζουν στη παιδική χαρά της γειτονιάς μας, ψωνίζουν από το ίδιο σούπερ μάρκετ. Εχει περισσότερες πιθανότητες από όσες φαντάζεσαι να συναναστραφείς στη ζωή με ένα αυτιστικό άτομο, μη κλείνεις τα μάτια, ενημερώσου!

 Το άρθρο ανακτήθηκε από το : http://www.autism-evros.gr/ta-nea-mas-menou/120-%CE%B1%CE%BA.html

21 Μαρτίου Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Down

---

Η Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Down καθιερώθηκε το 2006, με πρωτοβουλία του συμπατριώτη μας γιατρού Στυλιανού Αντωναράκη, καθηγητή Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, προκειμένου να ευαισθητοποιήσει και να ενημερώσει τη διεθνή κοινότητα για το σύνδρομο Down.

Το σύνδρομο Down είναι μια γενετική κατάσταση, που οφείλεται στο επιπλέον χρωμόσωμα που εμφανίζεται στο 21ο ζευγάρι, εξ ου και η ταξινόμησή του ως Τρισωμία 21. Προέρχεται κατά 90-95% από το ωάριο και 5-10% από το σπερματοζωάριο και επηρεάζει περίπου μία στις 600-700 γεννήσεις παιδιών.

Η πρώτη παρατήρηση του συνδρόμου έγινε το 1866 από τον John Langdon Down. Ο άγγλος γιατρός παρατήρησε ότι μερικά νεογνά που γεννιούνται έχουν εξωτερική όψη παρόμοια με αυτή των Μογγόλων, απ' όπου προήλθε και η ονομασία μογγολισμός, που στις μέρες μας έχει εγκαταλειφθεί.

Τα παιδιά με σύνδρομο Down αντιμετωπίζουν νοητική υστέρηση και μαθησιακή δυσκολία, ενώ είναι επιρρεπή σε μια σειρά από ασθένειες. Με την κατάλληλη εκπαίδευση και τη συνεργασία γονιών και δασκάλων, μπορούν να γίνουν ενεργά μέλη της κοινωνίας.

Ως Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Down καθιερώθηκε η 21η Μαρτίου κάθε χρόνο, από τα αριθμητικά δεδομένα που συνθέτουν το σύνδρομο (3ο χρωμόσωμα στο 21ο ζεύγος=3.21).

Ανακτήθηκε από το : http://ilektra.weebly.com/

Εκδρομή και Δημιουργία

 Την Τετάρτη 18 Μαρτίου οι μαθητές του σχολείου μας επισκέφτηκαν το κέντρο πηλού του δήμου Αθηναίων. Οι μαθητές μας ξαναγήθηκαν στο χώρο από τις υπεύθυνες του κέντρου και είχαν την ευκαιρία να παίξουν με τον πηλό και να δημιουργήσουν διάφορα μικρά αριστουργήματα. Τα παιδιά έπαιξαν και ευχαριστήθηκαν.

Τρόποι ενίσχυσης της αυτοεκτίμησης του παιδιού

Τα παιδιά όσο είναι μικρά διαμορφώνουν το χαρακτήρα τους. Όπως λένε οι ειδικοί μέχρι και τα 3 τους χρόνια το μεγαλύτερο μέρος του, έχει διαμορφωθεί.
Πολλοί γονείς αντιμετωπίζουν πρόβλημα και στενοχωριούνται με τη χαμηλή αυτοεκτίμηση που έχει το παιδί τους. Μάλιστα είναι κάτι που αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα και δε βοηθηθεί το παιδί, θα γίνει ένας ενήλικας που δε θα μπορέσει να πετύχει όσα θα ήθελε τόσο στην επαγγελματική όσο και στην προσωπική του ζωή. Τι πρέπει να κάνετε όμως για να βοηθήσετε το παιδί;

• Οι βάσεις για την εμπιστοσύνη του παιδιού στον εαυτό του μπαίνουν από νωρίς. Από τις πρώτες κιόλας μέρες της ζωής του παίρνει τα πρώτα μηνύματα.
• Όσο πιο ξεκάθαρα είναι τα δικά όρια τόσο πιο επιτυχή θα είναι τα μηνύματα που θα περάσετε στο παιδί σας.
• Πιστέψτε το παιδί σας και δείξτε του ότι είναι αξιαγάπητο.
• Αναγνωρίζετε τα δυνατά του σημεία αλλά και τα αδύνατά του ώστε να το προτρέπετε να βάζει στόχους.
• Να το επαινείτε για τα επιτεύγματά του και να το καθησυχάζετε όταν κάτι δεν καταφέρνει.
• Να το ακούτε με μεγάλη προσοχή.
• Να το ενθαρρύνετε να εκφράζει τα συναισθήματά του και τις απόψεις του.
• Να αναγνωρίζετε την προσπάθεια ακόμη και αν δεν τα πήγε κάπου καλά.
• Να αντισταθμίζετε τα αρνητικά με τα θετικά στοιχεία.
• Να του δίνετε ευκαιρίες για να κάνει νέα πράγματα.

πηγή: www.mothersblog.gr

 Το άρθρο ανακτήθηκε από τη σελίδα :http://eidikospaidagogos.gr/enisxisi-autoektimisis-5/